«در نیمه دوم قرن شانزدهم،برای نخستین بار آیین ادبی جامعی مختص به ادبیّات به وجود آمد.اصول این آیین تاحدّی قوی و مستحکم بود که تا پایان قرن هجدهم هم ارزش و اعتبار خود را از دست نداد. همین اصول،در آغاز قرن هفدهم موجب طلوع مکتب کلاسی سیسم گردید.

باید توجّه داشت که اصطلاح کلاسی سیسم (Classicisme)،تعریفی چندان روشن و دقیق ندارد.امّا در مفهوم به معنای پیروی از سبکی است که با توجّه به سنّت گرایی در ادبیّات و هنر به ویژه تقلید از نویسندگان باستان دانست.

بوالو(Boileau) که اصول و قواعد این مکتب را برای قشر فرانسوی تعریف کرد،استاد بزرگ مکتب کلاسی سیسم بود.از دیدگاه کلاسیک ها،هنر اصلی و شاعر و نویسنده این است که اصول و قواعدی را که پیشینیان در آثار خود آورده اند،به طور کامل رعایت کند تا اثر او بتواند صفتِ زیبا،به خود بگیرد.از نظر آنان،اصول وقواعد عمده ی مکتب کلاسی سیسم عبارت بود از تقلید از طبیعت،اصل عقل،نزاکت ادبی وآموزندگی خوشایندی.

تقلید از طبیعت یکی از اصول مکتب کلاسی سیسم است،که با وجود این که به وضوح در آثار کلاسیک عرض اندام می کند،امّا به طور دقیق معنای واقعی این اصل توسط خود کلاسی سیسم ها توضیح داده نشده است.

نیکولا بوالو (1711_1636 م ) اديب و منتقد فرانسوی،در کتاب «فنّ شعر» گفته است:« حتّی یک لحظه هم از طبیعت غافل نشوید.»

ارسطو فیلسوف بزرگ یونانی در کتاب «بوطیقا»(فنّ شعر) هنر را تقلید از طبیعت می داند و معتقد است که تفاوت هنرها در نوع تقلید است.

گتشِد(1766_1700) نقاد آلمانی می گوید: طبیعت انسان و قدرت ذهن او همان است که دوهزار سال پیش  بوده است؛بنابراین،راه التذاذ شعری هم باید همان باشد که باستانیان به درستی انتخاب کرده اند.

چنان که ملاحظه شد،هنرمند کلاسیک معتقد است که همه چیز گفته شده است.این نکته درست است امّا مسئله ی جالب در زندگی بشر آن است که در عین حقایق باید در هر دوره تکرار شوند.

بنابر این،کلاسیک ها تقلید از تقلید از هنرمندان پیشین یونان و روم را بردگی نمی دانستند و آثار آن ها را در خور غور و تعمق می پنداشتند و معتقد بودند که این آثار چیزهای تازه ای برای خوانندگان خود دارند .

یکی از نویسندگان کلاسیک در رابطه با اصل عقل می گوید:«من فقط در آن موارد از نویسندگان قدیم تقلید می کنم که موافق عقل باشد.»

بوالو، در کتاب فنّ شعر می گوید:«عقل ومنطق را دوست بدارید و پیوسته بزرگ ترین زینت و ارزش اثر خود را از آن کسب کنید.»

به گمان کلاسیک ها پیروی از عقل این است که اثر هنری از عقلی که هنرمندان باستان در آثار هنری خود برآن تأکید کرده اند،پیروی کند.شاید آن ها به این جهت بر عقل تأکید داشتند که روزگارشان نوعی اثر خردگرایی نیز بود و کسانی چون دِکارت،فیلسوف خردگرا،الگویی برای اندیشمندان آن روزگار محسوب می شد.

نزاکت ادبی نیز یکی از شرایط اساسی در مکتب کلاسی سیسم است.از نظر این مکتب،اثر ادبی باید از لحاظ اخلاقی و تاریخی آن چه را که با عرف و عادت عمومی موافق باشد،مطرح کند؛این اصل هماهنگی (Harmonie) با روحیات مخاطبان هنر در این مکتب،اصلی بنیادین است .

کلاسیک ها بر این باور بودند که اثر هنری باید خوشایند وآموزنده باشد و مخاطب نکته ای ازآن فرا گیرد و نیز دچار انبساط خاطر شود.از این روست که آثار کلاسیک بسیار اخلاقی و پندآموز است و سعی دارد تا عواملی را که به سعادت انسان می انجامد،در برابر دیگان او قرار دهد.

به بیان دیگر،مکتب کلاسی سیسم مکتب وعظ و خطابه ی خشک نیست بلکه مکتبی اخلاقی و حد فاصل بین درس و تعلیم محض و بازی و تفریح است.

در این دوره،انواع ادبی،نمایندگان شاخص خود را یافتند؛کسانی چون پاسکال،لاروشفوکو،مولیر،راسین، مادام دوسوینیه،مادام دولافایِت،بوالو،لابرویِر،بوسوئه و در حقیقت،مشوق همه ی این هنرمندان،شخص شاه بود.

در عصر لویی چهاردهم در فرانسه که دوران شکوفایی مکتب کلاسی سیسم است و دوران تجدد نویسندگان آن زمان بود،مردم اشتیاق بسیاری به تماشای حقایق تلخ زندگی پیدا کردند.این علاقه باعث شد تا رشته ای پایان ناپذیر از انواع تئاتر به وجود آید.

از مشهور ترین هنرمندان کلاسیک در انگلستان جان میلتون (1674_1608) شاعر بزرگ،در آلمان شاعر معروف اوپیتر(1781_1729)(Opitze)،و نویسنده و نقاد تئاتر لسینگ (1781_1729)(Lessing) در ایتالیا، گلدونی (Goldoni)(1783_1707) نویسنده ی کمدی تئاتر و آلفیری (1803_1749) گوینده ی تراژدی را می توان نام برد